Podcasts


Download horace-odes-130.mp3
O Venus, regina Cnidi Paphique,

sperne dilectam Cypron et vocantis

ture te multo Glycerae decoram

   transfer in aedem

fervidus tecum puer et solutis

Gratiae zonis properentque Nymphae

et parum comis sine te Iuventas

   Mercuriusque

Download avienus-phaenomena.mp3

Carminis inceptor mihi Jupiter; auspice terras

linquo Iove; excelsam reserat dux Iupiter aethram

imus in astra Iovis monitu; Iovis omine caelum,

et Iovis imperio mortalibus aethera pando.

Hic statio, hic sedes primi patris; iste paterni   5

principium motus, vis fulminis iste corusci,

vita elementorum, mundi calor, aetheris ignis,

astrorumque vigor, perpes substantia lucis,

et numerus celsi modulaminis; hic tener aer,

materiaeque gravis concretio; sucus ab alto    10

corporibus caelo; cunctarum alimonia rerum;

flos et flamma animae, qui discurrente meatu

molis primigenae penetralia dura resolvens

implevit largo venas operatus amore,

ordinis ut proprii foedus daret; iste calorem,   15

quo digesta capax solidaret semina mundus,

inseruit. rite hunc primum, medium, atque supremum

vox secreta canit sibi; nam permixtus utrimque,

actor agendorum, propriique patrator amoris,

et mundi vere pastor sacer. Hic chaos altum    20

lumine perrumpit; tenebrarum hic vincula primus

solvit, et ipse parens rerum fluitantia fixit.

……

Hoc duce per tumidi ferimur freta gurgitis; isto  41

praeceptore solum gravibus versamus aratris;

iste modum statuit signis; hic rebus honorem

infundit; tenebris hic interlabitur aethrae,

viscera et aethereos animans genitabilis artus.   45 

A bit more info. on Avienus is here. The text I used was that of Despois and Saviot (Paris: Panckoucke, 1843), available here through Google books.

Download parkernew2.mp3

The priest Chryses asks Apollo to make the Greeks pay for the wrong they have done him. Iliad 1.37-47, discussed, translated, and read in Greek by Elizabeth Parker, May 2009.

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ᾽, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας
Κίλλάν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις,
Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντ᾽ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα,
ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί᾽ ἔκηα
ταύρων ἠδ᾽ αἰγῶν, τὸ δέ μοι κρήηνον ἐέλδωρ·
τίσειαν Δαναοὶ ἐμὰ δάκρυα σοῖσι βέλεσσιν.

ὧς ἔφατ᾽ εὐχόμενος, τοῦ δ᾽ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων,
βῆ δὲ κατ᾽ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ,
τόξ᾽ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·
ἔκλαγξαν δ᾽ ἄρ᾽ ὀϊστοὶ ἐπ᾽ ὤμων χωομένοιο,
αὐτοῦ κινηθέντος· ὁ δ᾽ ἤϊε νυκτὶ ἐοικώς.

Next Page »